استفاده از تجهیزات شناور سیمانکاری برای کاهش آلودگی سیمان در مسیر کفشک، کیفیت سیمانی را که در کفشک سفت میشود، حفظ میکند، که این خود پایه و اساس هر کار سیمانکاری اولیه است. مسیر کفشک، فاصله کوتاه لولههای جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً بین ۲۰ تا ۹۰ فوت است و جایی است که دوغاب آلوده، مایع پاککننده و لایه گل در انتهای جابجایی جمع میشوند. یقه شناور، بالای این فاصله را مشخص میکند و نشیمنگاهی برای پلاگهای پاککننده فراهم میکند؛ کفشک شناور و یقه شناور با هم فشار برگشتی را نگه میدارند تا ستون حلقوی پس از توقف پمپاژ به داخل مسیر برنگردد. مواد آلوده در داخل لوله محصور میشوند، جایی که حفاری میشوند، در حالی که تمیزترین دوغاب برای سفت شدن در کفشک در حلقه باقی میماند. این مقاله توضیح میدهد که آلودگی مسیر کفشک چیست، چرا یکپارچگی چاه و بودجهها را تهدید میکند، و چگونه تجهیزات شناور و تمرین جابجایی منظم آن را تحت کنترل نگه میدارند.
مسیر کفشک، فاصله لولههای جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً یک تا سه لوله و در مجموع ۲۰ تا ۹۰ فوت طول دارد. در پایان کار سیمانکاری، مسیر پر از سیمان است و این سیمان فداکارانه در نظر گرفته میشود: کیفیت آن قابل تضمین نیست، بنابراین قبل از ادامه کار چاه حفاری میشود. آلودگی از طریق مکانیزمهایی که بخشی عادی از جابجایی هستند، وارد مسیر میشود. گل و مایع پاککننده قبل از سیمان، لایهای روی دیواره لوله جداری باقی میگذارند که با عبور دوغاب مخلوط میشود. فصل مشترک بین مایع پاککننده و سیمان پیشرو میتواند مخلوط شود، به خصوص در جایی که لوله فرسایش یافته یا چاه انحراف زیادی دارد. و اگر ستون سیمان پس از توقف پمپاژ به عقب برگردد، سیال حلقوی و دوغاب سفت نشده از طریق کفشک به داخل مسیر کشیده میشوند.
هندسه سیستم توضیح میدهد که چرا یقه شناور جزء کلیدی است. همه چیز زیر یقه در انتهای جابجایی، دم آلوده کار، در داخل لوله جداری است. همه چیز بالای یقه، در حلقه، سیمانی است که چاه را آببندی خواهد کرد. از آنجایی که پلاگ پاککننده پایینی روی یقه شناور مینشیند و تحت فشار دیفرانسیل باز میشود، و پلاگ بالایی در برخورد روی آن مینشیند، مرز بین ماده نامشخص و سیمان حلقوی در عمق مشخصی ثابت میشود. یقه شناور مشکل آلودگی نامرئی را به یک فاصله قابل اندازهگیری از لوله جداری تبدیل میکند که میتواند طبق برنامه حفاری شود.
آلودگی دودویی نیست. شدت آن به وضعیت گل، سازگاری و حجم مایع پاککننده، سرعت جابجایی و وضعیت پلاگهای پاککننده بستگی دارد. یک کار با طراحی خوب، فقط یک منطقه آلوده نازک در فصل مشترک سیالات باقی میگذارد؛ یک کار با طراحی ضعیف میتواند صدها فوت سیمان ضعیف و کانالدار در اطراف کفشک باقی بگذارد. تجهیزات شناور نیاز به تمرین خوب حذف گل را از بین نمیبرد؛ با به دام انداختن منطقه نامشخص در داخل لوله و نگه داشتن فشار برگشتی، نتیجه را قابل پیشبینی میکند تا پس از توقف پمپها چیزی به داخل آن برنگردد.
کفشک، پربارترین قسمت غلاف سیمانی است. باید تست کفشک را تحمل کند، تست فشار لوله جداری بعدی را پشتیبانی کند و هنگام حفاری به جلو، سازند را ایزوله کند. اگر سیمان آلوده در کفشک یا در مسیر کفشک باقی بماند، آن سیمان ضعیف، نفوذپذیر و به راحتی کانالدار میشود. تست ناموفق کفشک عملیات را متوقف میکند و راه حل معمول، تزریق مجدد ترمیمی، زمان دکل، مواد و ریسک را افزایش میدهد. آلودگی که به حلقه در کفشک میرسد بدتر است، زیرا ماده نامشخص را دقیقاً در جایی که آببندی بیشترین اهمیت را دارد، قرار میدهد.
تجهیزات شناور سیمانکاری با چهار روش با آلودگی مقابله میکنند:
مورد اقتصادی مستقیماً دنبال میشود. هر بشکه دوغاب آلوده که در داخل لوله جداری باقی میماند، بشکهای است که نمیتواند حلقه را به خطر بیندازد، و هر دقیقه صرفهجویی شده در حفاری، زمان دکل است که به برنامه حفاری بازگردانده میشود. در یک رشته میانی ۷ اینچی در عمق ۱۵۰۰۰ فوتی، مسیر کفشک و تجهیزات شناور آن اقلام کوچکی در صورتحساب هستند، اما آنها تعیین میکنند که آیا اولین تست پس از سیمانکاری موفقیتآمیز است یا خیر. اپراتورهایی که مسیر کفشک را به عنوان یک فاصله کنترل شده و قابل دفع در نظر میگیرند، به جای امید به تمیز بودن سیمان، به طور مداوم از شایعترین علت تستهای ناموفق کفشک اجتناب میکنند.
استدلال یکپارچگی در چاههای گازی و چاههایی با جریان آب کمعمق یا سابقه از دست دادن گردش، بیشترین اهمیت را دارد. در آنجا کفشک به شدت، گاهی اوقات مکرراً، قبل از حفاری به جلو آزمایش میشود. یک مسیر آلوده، وضعیت واقعی سیمان حلقوی در کفشک را پنهان میکند: خدمه ممکن است مواد نرم را حفاری کنند و فرض کنند کفشک آببندی شده است در حالی که اینطور نیست. تجهیزات شناور با تبدیل مسیر به یک فاصله کنترل شده و اثبات، از طریق برخورد و تست نگهدارنده، که جابجایی دقیقاً طبق برنامه به پایان رسیده است، این شکاف اطلاعاتی را پر میکنند.
کنترل آلودگی در مسیر کفشک ابتدا یک تمرین طراحی و سپس یک تمرین میدانی است. پنج تمرین، که به ترتیب اعمال میشوند، بهترین شانس را برای حفاری یک کفشک تمیز به خدمه میدهند.
یقه شناور را یک تا سه لوله بالاتر از کفشک شناور، معمولاً دو لوله، قرار دهید و طول مسیر کفشک را بین ۲۰ تا ۹۰ فوت تنظیم کنید. مسیرهای طولانیتر، بافر بیشتری را در زمانی که حجم جابجایی نامشخص است، با هزینه سیمان بیشتر برای حفاری، فراهم میکنند. برای چاههای حیاتی، مسیر را در سمت طولانیتر نگه دارید و یقه را در جایی قرار دهید که لاگ و برنامه سیمانکاری بتوانند از آن به عنوان عمق مرجع استفاده کنند. حجم دقیق مسیر را در برنامه کار ثبت کنید تا خدمه بتوانند حجم برخورد را با صورتحساب تأیید کنند.
حذف گل قبل از پمپاژ مایع پاککننده آغاز میشود. گل را برای کاهش ویسکوزیته و استحکام ژل آماده کنید و تا زمانی که چاه پایدار شود، کف چاه را بچرخانید. مایع پاککنندهای با حجم و زمان تماس کافی برای جارو کردن حلقه پمپ کنید و چگالی آن را طوری طراحی کنید که بین گل و سیمان باقی بماند. مایع پاککنندهای که خیلی رقیق یا خیلی کم باشد، لایه گل باقی میگذارد که سیمان پیشرو آن را برداشته و به داخل مسیر و حلقه میبرد.
پلاگ پایینی، مایع پاککننده را از سیمان جدا میکند و دیواره لوله جداری را جلوی دوغاب پاک میکند؛ پلاگ بالایی، سیمان را از سیال جابجایی جدا میکند. هر دو پلاگ را به درستی پرتاب کنید، هر پرتاب را با نشانگرهای سر سیمانکاری تأیید کنید و پیشرفت آنها را در برابر ضربات پمپ پیگیری کنید. پلاگی که دیر پرتاب شود یا توسط سیال دور زده شود، جداسازی را که آلودگی را از مسیر کفشک دور نگه میدارد، از بین میبرد، بنابراین یکپارچگی پلاگ و خوانش نشانگرها به همان اندازه پمپها شایسته توجه هستند.
با سرعت برنامهریزی شده جابجا کنید، و با نزدیک شدن پلاگ بالایی به یقه شناور، سرعت را کم کنید. پلاگ را با افزایش فشار حدود ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ psi بالاتر از فشار نهایی گردش، برخورد دهید، فشار را نگه دارید و به پایداری آن توجه کنید. یک برخورد پایدار تأیید میکند که پلاگ بالایی نشسته است، مسیر کفشک پر از سیمان است و شیرهای شناور نگه میدارند. به آرامی تخلیه کنید و برای بازگشت بررسی کنید؛ هرگونه برگشت به معنای خرابی شناورها و احتمال آلودگی مسیر است.
پس از رسیدن سیمان به استحکام فشاری مورد نیاز، مسیر را با مته PDC از طریق تجهیزات شناور قابل حفاری، چه چدن، آلومینیوم، ترموست یا سرامیک، حفاری کنید. از وزن کنترل شده روی مته و سرعت چرخش برای جلوگیری از انحراف در مواد نرم استفاده کنید و هنگام خروج مته از کفشک، نمونه بگیرید. اولین سیمان تمیز حفاری شده زیر کفشک، اولین تأیید است که سیمان حلقوی در کفشک شایسته است و چاه میتواند آزمایش شود. ثبت زمان حفاری، پنجره وزن روی مته و بازگشت در این مرحله نیز به تیم حفاری یک مبنا برای رشته بعدی میدهد و حلقه برنامه جلوگیری از آلودگی را که با انتخاب تجهیزات شناور آغاز شد، میبندد.
مسیر کفشک، لوله جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً ۲۰ تا ۹۰ فوت است. پس از برخورد پلاگ بالایی، مسیر پر از سیمان فداکارانه است که کیفیت آن قابل تضمین نیست. قبل از حفاری به جلو حفاری میشود، بنابراین مواد آلوده هرگز مجبور نیستند به عنوان آببند در کفشک عمل کنند.
یقه شناور مرز فیزیکی است. پلاگ پایینی روی آن مینشیند و پلاگ بالایی روی آن برخورد میکند، بنابراین مسیر زیر یقه، دم آلوده کار را نگه میدارد در حالی که فقط دوغاب تمیز به حلقه میرسد. شیر یکطرفه همچنین از برگشت ستون حلقوی به داخل مسیر پس از توقف پمپاژ جلوگیری میکند.
مسیرهای کفشک معمولاً ۲۰ تا ۹۰ فوت، معمولاً یک تا سه لوله طول دارند. مسیرهای طولانیتر، بافر بیشتری را در زمانی که حجم جابجایی نامشخص است یا حذف گل دشوار است، فراهم میکنند، اما سیمان بیشتری برای حفاری باقی میگذارند. برنامه سیمانکاری باید طول را بر اساس اندازه چاه، عمق کفشک و اطمینان به محاسبات جابجایی تعیین کند.
یک برخورد تمیز با حجم محاسبه شده به این معنی است که پلاگ بالایی به یقه شناور رسیده و مسیر کفشک پر از سیمان است، بدون جابجایی بیش از حد. فشار پایدار پس از برخورد اثبات میکند که شناورها نگه میدارند. یک برخورد نرم یا از دست رفته نشاندهنده آلودگی یا فرسایش در جایی است و افت فشار پس از برخورد به شناور نشتی اشاره دارد.
خیر. پلاگهای پاککننده و مایع پاککننده لوله را تمیز کرده و سیالات را جدا میکنند، اما نمیتوانند فشار برگشتی را نگه دارند یا از برگشت جلوگیری کنند. تجهیزات شناور مانع یکطرفه و نشیمنگاههایی را فراهم میکنند که سیستم پلاگ را کارآمد میسازد. هر سه مکمل یکدیگر هستند: مایع پاککننده تمیز میکند، پلاگها جدا میکنند و شناورها ستون را نگه میدارند تا سیمان سفت شود.
ستون حلقوی تا زمانی که فشارهای هیدرواستاتیک متعادل شوند، پایین میآید و سیال آلوده و دوغاب سفت نشده را از طریق کفشک به داخل مسیر میکشد. مسیر با مواد مخلوط و ضعیف پر میشود، بالای سیمان پایین میآید و کفشک ممکن است تست را تحمل نکند. چاه معمولاً قبل از حفاری به جلو به انتظار سیمان، حفاری و احتمالاً تزریق مجدد ترمیمی نیاز دارد.
یک کفشک تمیز و شایسته با یک ایده ساده آغاز میشود: ماده نامشخص را در داخل لوله جداری نگه دارید، جایی که میتوان آن را حفاری کرد، و تمیزترین دوغاب را برای سفت شدن در جایی که آببندی میکند، باقی بگذارید. تجهیزات شناور سیمانکاری این ایده را عملی میکند. یقه شناور مرز بین مسیر کفشک و حلقه را تعیین میکند، پلاگها با یک سیگنال فشار که خدمه میتوانند به آن اعتماد کنند، روی آن مینشینند و شیرهای یکطرفه از برگشتی که آلودگی را به داخل مسیر میکشد، جلوگیری میکنند. هیچ یک از اینها نیاز به آمادهسازی خوب گل، مایع پاککننده با اندازه مناسب و جابجایی منظم را از بین نمیبرد؛ تجهیزات شناور به سادگی نتیجه را قابل اعتماد میسازند. برای کار بعدی لوله جداری خود، با مهندسان کاربردی ما در مورد طراحی مسیر کفشک، موقعیت یقه شناور و پیکربندی شیر صحبت کنید و به آنها اجازه دهید به شما در انتخاب تجهیزات شناور سیمانکاری که آلودگی را در جای خود نگه میدارد، کمک کنند.
استفاده از تجهیزات شناور سیمانکاری برای کاهش آلودگی سیمان در مسیر کفشک، کیفیت سیمانی را که در کفشک سفت میشود، حفظ میکند، که این خود پایه و اساس هر کار سیمانکاری اولیه است. مسیر کفشک، فاصله کوتاه لولههای جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً بین ۲۰ تا ۹۰ فوت است و جایی است که دوغاب آلوده، مایع پاککننده و لایه گل در انتهای جابجایی جمع میشوند. یقه شناور، بالای این فاصله را مشخص میکند و نشیمنگاهی برای پلاگهای پاککننده فراهم میکند؛ کفشک شناور و یقه شناور با هم فشار برگشتی را نگه میدارند تا ستون حلقوی پس از توقف پمپاژ به داخل مسیر برنگردد. مواد آلوده در داخل لوله محصور میشوند، جایی که حفاری میشوند، در حالی که تمیزترین دوغاب برای سفت شدن در کفشک در حلقه باقی میماند. این مقاله توضیح میدهد که آلودگی مسیر کفشک چیست، چرا یکپارچگی چاه و بودجهها را تهدید میکند، و چگونه تجهیزات شناور و تمرین جابجایی منظم آن را تحت کنترل نگه میدارند.
مسیر کفشک، فاصله لولههای جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً یک تا سه لوله و در مجموع ۲۰ تا ۹۰ فوت طول دارد. در پایان کار سیمانکاری، مسیر پر از سیمان است و این سیمان فداکارانه در نظر گرفته میشود: کیفیت آن قابل تضمین نیست، بنابراین قبل از ادامه کار چاه حفاری میشود. آلودگی از طریق مکانیزمهایی که بخشی عادی از جابجایی هستند، وارد مسیر میشود. گل و مایع پاککننده قبل از سیمان، لایهای روی دیواره لوله جداری باقی میگذارند که با عبور دوغاب مخلوط میشود. فصل مشترک بین مایع پاککننده و سیمان پیشرو میتواند مخلوط شود، به خصوص در جایی که لوله فرسایش یافته یا چاه انحراف زیادی دارد. و اگر ستون سیمان پس از توقف پمپاژ به عقب برگردد، سیال حلقوی و دوغاب سفت نشده از طریق کفشک به داخل مسیر کشیده میشوند.
هندسه سیستم توضیح میدهد که چرا یقه شناور جزء کلیدی است. همه چیز زیر یقه در انتهای جابجایی، دم آلوده کار، در داخل لوله جداری است. همه چیز بالای یقه، در حلقه، سیمانی است که چاه را آببندی خواهد کرد. از آنجایی که پلاگ پاککننده پایینی روی یقه شناور مینشیند و تحت فشار دیفرانسیل باز میشود، و پلاگ بالایی در برخورد روی آن مینشیند، مرز بین ماده نامشخص و سیمان حلقوی در عمق مشخصی ثابت میشود. یقه شناور مشکل آلودگی نامرئی را به یک فاصله قابل اندازهگیری از لوله جداری تبدیل میکند که میتواند طبق برنامه حفاری شود.
آلودگی دودویی نیست. شدت آن به وضعیت گل، سازگاری و حجم مایع پاککننده، سرعت جابجایی و وضعیت پلاگهای پاککننده بستگی دارد. یک کار با طراحی خوب، فقط یک منطقه آلوده نازک در فصل مشترک سیالات باقی میگذارد؛ یک کار با طراحی ضعیف میتواند صدها فوت سیمان ضعیف و کانالدار در اطراف کفشک باقی بگذارد. تجهیزات شناور نیاز به تمرین خوب حذف گل را از بین نمیبرد؛ با به دام انداختن منطقه نامشخص در داخل لوله و نگه داشتن فشار برگشتی، نتیجه را قابل پیشبینی میکند تا پس از توقف پمپها چیزی به داخل آن برنگردد.
کفشک، پربارترین قسمت غلاف سیمانی است. باید تست کفشک را تحمل کند، تست فشار لوله جداری بعدی را پشتیبانی کند و هنگام حفاری به جلو، سازند را ایزوله کند. اگر سیمان آلوده در کفشک یا در مسیر کفشک باقی بماند، آن سیمان ضعیف، نفوذپذیر و به راحتی کانالدار میشود. تست ناموفق کفشک عملیات را متوقف میکند و راه حل معمول، تزریق مجدد ترمیمی، زمان دکل، مواد و ریسک را افزایش میدهد. آلودگی که به حلقه در کفشک میرسد بدتر است، زیرا ماده نامشخص را دقیقاً در جایی که آببندی بیشترین اهمیت را دارد، قرار میدهد.
تجهیزات شناور سیمانکاری با چهار روش با آلودگی مقابله میکنند:
مورد اقتصادی مستقیماً دنبال میشود. هر بشکه دوغاب آلوده که در داخل لوله جداری باقی میماند، بشکهای است که نمیتواند حلقه را به خطر بیندازد، و هر دقیقه صرفهجویی شده در حفاری، زمان دکل است که به برنامه حفاری بازگردانده میشود. در یک رشته میانی ۷ اینچی در عمق ۱۵۰۰۰ فوتی، مسیر کفشک و تجهیزات شناور آن اقلام کوچکی در صورتحساب هستند، اما آنها تعیین میکنند که آیا اولین تست پس از سیمانکاری موفقیتآمیز است یا خیر. اپراتورهایی که مسیر کفشک را به عنوان یک فاصله کنترل شده و قابل دفع در نظر میگیرند، به جای امید به تمیز بودن سیمان، به طور مداوم از شایعترین علت تستهای ناموفق کفشک اجتناب میکنند.
استدلال یکپارچگی در چاههای گازی و چاههایی با جریان آب کمعمق یا سابقه از دست دادن گردش، بیشترین اهمیت را دارد. در آنجا کفشک به شدت، گاهی اوقات مکرراً، قبل از حفاری به جلو آزمایش میشود. یک مسیر آلوده، وضعیت واقعی سیمان حلقوی در کفشک را پنهان میکند: خدمه ممکن است مواد نرم را حفاری کنند و فرض کنند کفشک آببندی شده است در حالی که اینطور نیست. تجهیزات شناور با تبدیل مسیر به یک فاصله کنترل شده و اثبات، از طریق برخورد و تست نگهدارنده، که جابجایی دقیقاً طبق برنامه به پایان رسیده است، این شکاف اطلاعاتی را پر میکنند.
کنترل آلودگی در مسیر کفشک ابتدا یک تمرین طراحی و سپس یک تمرین میدانی است. پنج تمرین، که به ترتیب اعمال میشوند، بهترین شانس را برای حفاری یک کفشک تمیز به خدمه میدهند.
یقه شناور را یک تا سه لوله بالاتر از کفشک شناور، معمولاً دو لوله، قرار دهید و طول مسیر کفشک را بین ۲۰ تا ۹۰ فوت تنظیم کنید. مسیرهای طولانیتر، بافر بیشتری را در زمانی که حجم جابجایی نامشخص است، با هزینه سیمان بیشتر برای حفاری، فراهم میکنند. برای چاههای حیاتی، مسیر را در سمت طولانیتر نگه دارید و یقه را در جایی قرار دهید که لاگ و برنامه سیمانکاری بتوانند از آن به عنوان عمق مرجع استفاده کنند. حجم دقیق مسیر را در برنامه کار ثبت کنید تا خدمه بتوانند حجم برخورد را با صورتحساب تأیید کنند.
حذف گل قبل از پمپاژ مایع پاککننده آغاز میشود. گل را برای کاهش ویسکوزیته و استحکام ژل آماده کنید و تا زمانی که چاه پایدار شود، کف چاه را بچرخانید. مایع پاککنندهای با حجم و زمان تماس کافی برای جارو کردن حلقه پمپ کنید و چگالی آن را طوری طراحی کنید که بین گل و سیمان باقی بماند. مایع پاککنندهای که خیلی رقیق یا خیلی کم باشد، لایه گل باقی میگذارد که سیمان پیشرو آن را برداشته و به داخل مسیر و حلقه میبرد.
پلاگ پایینی، مایع پاککننده را از سیمان جدا میکند و دیواره لوله جداری را جلوی دوغاب پاک میکند؛ پلاگ بالایی، سیمان را از سیال جابجایی جدا میکند. هر دو پلاگ را به درستی پرتاب کنید، هر پرتاب را با نشانگرهای سر سیمانکاری تأیید کنید و پیشرفت آنها را در برابر ضربات پمپ پیگیری کنید. پلاگی که دیر پرتاب شود یا توسط سیال دور زده شود، جداسازی را که آلودگی را از مسیر کفشک دور نگه میدارد، از بین میبرد، بنابراین یکپارچگی پلاگ و خوانش نشانگرها به همان اندازه پمپها شایسته توجه هستند.
با سرعت برنامهریزی شده جابجا کنید، و با نزدیک شدن پلاگ بالایی به یقه شناور، سرعت را کم کنید. پلاگ را با افزایش فشار حدود ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ psi بالاتر از فشار نهایی گردش، برخورد دهید، فشار را نگه دارید و به پایداری آن توجه کنید. یک برخورد پایدار تأیید میکند که پلاگ بالایی نشسته است، مسیر کفشک پر از سیمان است و شیرهای شناور نگه میدارند. به آرامی تخلیه کنید و برای بازگشت بررسی کنید؛ هرگونه برگشت به معنای خرابی شناورها و احتمال آلودگی مسیر است.
پس از رسیدن سیمان به استحکام فشاری مورد نیاز، مسیر را با مته PDC از طریق تجهیزات شناور قابل حفاری، چه چدن، آلومینیوم، ترموست یا سرامیک، حفاری کنید. از وزن کنترل شده روی مته و سرعت چرخش برای جلوگیری از انحراف در مواد نرم استفاده کنید و هنگام خروج مته از کفشک، نمونه بگیرید. اولین سیمان تمیز حفاری شده زیر کفشک، اولین تأیید است که سیمان حلقوی در کفشک شایسته است و چاه میتواند آزمایش شود. ثبت زمان حفاری، پنجره وزن روی مته و بازگشت در این مرحله نیز به تیم حفاری یک مبنا برای رشته بعدی میدهد و حلقه برنامه جلوگیری از آلودگی را که با انتخاب تجهیزات شناور آغاز شد، میبندد.
مسیر کفشک، لوله جداری بین یقه شناور و کفشک شناور است، که معمولاً ۲۰ تا ۹۰ فوت است. پس از برخورد پلاگ بالایی، مسیر پر از سیمان فداکارانه است که کیفیت آن قابل تضمین نیست. قبل از حفاری به جلو حفاری میشود، بنابراین مواد آلوده هرگز مجبور نیستند به عنوان آببند در کفشک عمل کنند.
یقه شناور مرز فیزیکی است. پلاگ پایینی روی آن مینشیند و پلاگ بالایی روی آن برخورد میکند، بنابراین مسیر زیر یقه، دم آلوده کار را نگه میدارد در حالی که فقط دوغاب تمیز به حلقه میرسد. شیر یکطرفه همچنین از برگشت ستون حلقوی به داخل مسیر پس از توقف پمپاژ جلوگیری میکند.
مسیرهای کفشک معمولاً ۲۰ تا ۹۰ فوت، معمولاً یک تا سه لوله طول دارند. مسیرهای طولانیتر، بافر بیشتری را در زمانی که حجم جابجایی نامشخص است یا حذف گل دشوار است، فراهم میکنند، اما سیمان بیشتری برای حفاری باقی میگذارند. برنامه سیمانکاری باید طول را بر اساس اندازه چاه، عمق کفشک و اطمینان به محاسبات جابجایی تعیین کند.
یک برخورد تمیز با حجم محاسبه شده به این معنی است که پلاگ بالایی به یقه شناور رسیده و مسیر کفشک پر از سیمان است، بدون جابجایی بیش از حد. فشار پایدار پس از برخورد اثبات میکند که شناورها نگه میدارند. یک برخورد نرم یا از دست رفته نشاندهنده آلودگی یا فرسایش در جایی است و افت فشار پس از برخورد به شناور نشتی اشاره دارد.
خیر. پلاگهای پاککننده و مایع پاککننده لوله را تمیز کرده و سیالات را جدا میکنند، اما نمیتوانند فشار برگشتی را نگه دارند یا از برگشت جلوگیری کنند. تجهیزات شناور مانع یکطرفه و نشیمنگاههایی را فراهم میکنند که سیستم پلاگ را کارآمد میسازد. هر سه مکمل یکدیگر هستند: مایع پاککننده تمیز میکند، پلاگها جدا میکنند و شناورها ستون را نگه میدارند تا سیمان سفت شود.
ستون حلقوی تا زمانی که فشارهای هیدرواستاتیک متعادل شوند، پایین میآید و سیال آلوده و دوغاب سفت نشده را از طریق کفشک به داخل مسیر میکشد. مسیر با مواد مخلوط و ضعیف پر میشود، بالای سیمان پایین میآید و کفشک ممکن است تست را تحمل نکند. چاه معمولاً قبل از حفاری به جلو به انتظار سیمان، حفاری و احتمالاً تزریق مجدد ترمیمی نیاز دارد.
یک کفشک تمیز و شایسته با یک ایده ساده آغاز میشود: ماده نامشخص را در داخل لوله جداری نگه دارید، جایی که میتوان آن را حفاری کرد، و تمیزترین دوغاب را برای سفت شدن در جایی که آببندی میکند، باقی بگذارید. تجهیزات شناور سیمانکاری این ایده را عملی میکند. یقه شناور مرز بین مسیر کفشک و حلقه را تعیین میکند، پلاگها با یک سیگنال فشار که خدمه میتوانند به آن اعتماد کنند، روی آن مینشینند و شیرهای یکطرفه از برگشتی که آلودگی را به داخل مسیر میکشد، جلوگیری میکنند. هیچ یک از اینها نیاز به آمادهسازی خوب گل، مایع پاککننده با اندازه مناسب و جابجایی منظم را از بین نمیبرد؛ تجهیزات شناور به سادگی نتیجه را قابل اعتماد میسازند. برای کار بعدی لوله جداری خود، با مهندسان کاربردی ما در مورد طراحی مسیر کفشک، موقعیت یقه شناور و پیکربندی شیر صحبت کنید و به آنها اجازه دهید به شما در انتخاب تجهیزات شناور سیمانکاری که آلودگی را در جای خود نگه میدارد، کمک کنند.